Introducción a la problemática de la determinación de la identidad de cadáveres y restos humanos non notus a partir de marcas específicas: los tatuajes como elemento de identificación en la investigación forense y la medicina legal
DOI:
https://doi.org/10.51359/2448-2331.2022.254545Palavras-chave:
Identificación, Tatuaje, Marcas específicasResumo
La identificación es un proceso cognitivo, cuya esencia es responder a la pregunta, ¿quién es/fue una persona? tanto para personas vivas como para cadáveres no notus. La técnica de comparar signos especiales (permanentes y adquiridos, ej: lunares, tatuajes) enriquece una serie de diversas técnicas de investigación, conectadas y creadas para resolver eficazmente este problema de investigación. Sin lugar a dudas, una ventaja significativa de los tatuajes es su durabilidad: patrones que son difíciles de eliminar en la vida, que se ven durante los cambios tafonómicos y, en última instancia, su presencia nos es revelada por un examen post-mortem. Sin embargo, la ínfima cantidad de información e investigación realizada hace que, a pesar de la larga tradición de este arte, todavía sea un fenómeno poco conocido, que se traduce en su utilidad en procesos legales.
Referências
AKTA ŚLEDZTWA, 4 Ds-164/94 Prokuratury Rejonowej w G. (Polska) / Expediente de investigación, 4 Ds-164/94 Fiscalía Regional de G. – Polonia
AN EVERLASTING MEMORIAL. https://savemyink.tattoo/
BEDNARSKI, L. 2009. “Znaczenie tatuażu w identyfikacji N.N. zwłok”. Problemy Kryminalistyki (264): 66-69.
BLACK, S. 2020. Co mówią zwłoki. Opowieści antropologa sądowego. Łódź: Wydawnictwo JK.
BLACK, S. and THOMPSON, T. 2007. “Body Modification”. In. THOMPSON, T.; BLACK, S. (Orgs). Forensic Human Identification. An Introduction. London, New York: Boca Raton, p. 379-399.
CHEST TATTOO (Surgeons' Hall Museums). https://museum.rcsed.ac.uk/the-collection/key-collections/key-object-page?objID=2684&page=4
CHRÓŚCIELEWSKI, E. and RASZEJA, S. 2017. Sekcja zwłok. Warszawa: PZWL. 1990. Godzień, A. Archeologia sądowa. Zarys problematyki. Rzeszów: Wydawnictwo Ziemowit.
DAVIS, S. 2015. Human Pelts: The Art of Preserving Tattooed Skin After Death, 2015. Disponible: www.vice.com/en/article/mvxgpx/the-art-of-preserving-tattooed-skin-after-death-629
GRYGLEWSKI, R. W. 2005. Mumifikacja ciała ludzkiego w świetle historii obyczajów i nauk medycznych. Kraków: Ryszard Witold Gryglewski.
GUIZOT, F. and BLACK, R. 1874. A Popular History of France from the Earliest Times. Boston: C. F. Jewett Publishing CO, https://archive.org/details/frpopularhistory01guizuoft/page/n8/mode/2up
HAMILTON, S. J. and GREEN, M. A. 2017. “Gross Post-Mortem Changes in the Human Body”. In. SCHOTSMANS, E. M. J., MÁRQUEZ-GRANT, N. and FORBES, S. L. (Orgs) Taphonomy of Human Remains. Forensic Analysis of the Dead and the Depositional Environment. Wiley, p. 11-25.
HOŁYST, B. 2010. Kryminalistyka, Warszawa: LexisNexis.
HOŁYST, B. 2018. Kryminalistyka. Warszawa: Wolters Kluwer.
JAKLIŃSKI, A., KOBIELA, J. S., JAEGERMANN, K., MAREK, Z., TOMASZEWSKA, Z. and TUROWSKA, B. 1983. Medycyna Sądowa. Podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich.
JELSKI, A. 2007. Tatuaż. Gliwice: Kontrowers.
JOBEY, L. 2016. Compelling evidence: crime scene photographs. www.ft.com/content/879fc69c-754f-11e6-b60a-de4532d5ea35.
KAWECKI, J. 2008. “Medycyna sądowa w archeologii sądowej”. In. TRZCIŃSKI, M. (Org). Archeologia sądowa w teorii i praktyce. Warszawa: Wolters Kluwer, p. 87-112.
KĘDZIERSKA, G. 2011. Identyfikacja kryminalistyczna. In. KĘDZIERSKA, G. and KĘDZIERSKI, W. (Orgs). Kryminalistyka. Wybrane zagadnienia techniki, Szczytno: Wyższa Szkoła Policji w Szczytnie.
KUBIAK, P. 2014. Damnatio ad bestias i inne kary wykonywane na arenie w antycznym Rzymie. Łódź: WUŁ.
LOMBROSO, C. 2020. Tatuaż przestępcy. Gdańsk: Słowa/obraz terytoria.
MALICKA-WITEK. 2018. Tatuażysta z Auschwitz. Sprawdzamy Fakty. Memoria 14 (11/2018). Pamięc – historia – edukacja. Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau.
MISCH, R. 2006. Byłem z Hitlerem do końca 1940-45. Warszawa.
N. N. MĘŻCZYZNA / N.N. HOMBRES. 2015. Anuncio publicado el 27 de abril de 2015 por Comisaría de policía de Varsovia (Polonia). http://poszukiwania.policja.waw.pl/pz/identyfikacja-zwlok/34401,NN-mezczyzna.html
N.N. MĘŻCZYZNA / N.N. HOMBRE. 2014. Anuncio publicado el 28 de mayo de 2014 por Comisaría de policía de Varsovia (Polonia). http://poszukiwania.policja.waw.pl/pz/identyfikacja-zwlok/29582,NN-Mezczyzna.html
PIKULSKI, S. and KALISZCZAK, M. 1998. Nowa metoda kryminalistycznej identyfikacji zwłok ludzkich. Szczytno: WSPol.
QUÉTEL, E. 2016. “Les collection de peaux humaines tatouées”. Technè, vol.44:115-117.
SADOWSKI, W. 2019. “Interpretacja znaczenia popularnych tatuaży”. In. TERESIŃSKI, G. Medycyna Sądowa. Warszawa: PZWL, tom 1, p.221-225.
SADOWSKI, W. and BOROWSKA-SOLONYNKO A. B. 2017. Znaczenie i klasyfikacja tatuaży w kontekście ich przydatności do identyfikacji zwłok o nieznanej tożsamości / The Meaning and Classification of Tattoos in the Context of Their Suitability to Identify Corpses of Unknown Identity. Archiwum Medycyny Sądowej i Kryminologii, vol.67, (4): 281–295.
SHAW, K.2014. Mammoth Book of Tasteless and Outrageous Lists. Robinson Publishing.
SMITH, M. J., STARKIE, A., SLATER, R. and MANLEY, H. 2021. “A Life Less Ordinary: Analysis of the Uniquely Preserved Tattooed Dermal Remains of an Individual from 19th Century France”. Archaeological and Anthropological Sciences, vol. 13, (55).
SNOPEK, M. 2009. Tatuaż. Element współczesnej kultury. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
SOŁTYSZEWSKI, I. 2011. “Identyfikacja N.N. zwłok”. In. KĘDZIERSKA,G. and KĘDZIERSKI, W. (Orgs) Kryminalistyka. Wybrane zagadnienia techniki. Szczytno: Wyższa Szkoła Policji w Szczytnie.
SZASZKIEWICZ, M. 1997. Tajemnice grypserki. Kraków: Wydawnictwo Instytutu Ekspertyz Sądowych.
SZLESZKOWSKI, L. and WOCHNA, K. 2019. “Identyfikacja nieznanych zwłok i szczątków – metody”. In. TERESIŃSKI, G. Medycyna Sądowa. Warszawa: PZWL, tom 1, p. 190-200.
TUCHOLSKA-LENART, A. 2011. “Wykorzystanie metod biologii molekularnej w identyfikacji ofiar katastrof masowych i ataków terrorystycznych”. Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego, vol. 4, (3): 166-173.
WOJCIECHOWSKI, P. 2006. “Wytatuowane ludzkie skóry”. Tatuaż. Ciało i sztuka vol. 23,(4): 28-31.
WOJNICZ, P. and SEKOWSKA, I. 2019. “Ustalenie tożsamości osoby”. Część 1. Procedury prawne, wybrane metody identyfikacjne. Civitas et Lex, vol. 3, (23):57-68.
Downloads
Publicado
Edição
Seção
Licença
Copyright (c) 2022 Judyta Bąk, Angela Lucía Rojas Bergna
Este trabalho está licenciado sob uma licença Creative Commons Attribution 4.0 International License.
Desde 2020, os autores mantêm os direitos autorais de seus trabalhos e concedem à CLIO Arqueológica o direito de primeira publicação, com o trabalho simultaneamente licenciado sob a licença Creative Commons Atribuição 4.0 Internacional (CC BY 4.0). A CLIO Arqueológica permanece com os direitos autorais das obras publicadas nas edições de 1984 a 2019 e concede a licença Creative Commons Atribuição 4.0 Internacional (CC BY 4.0) a esse conteúdo, a fim de garantir o Acesso Aberto.
Qualquer usuário tem direito de:
Compartilhar — copiar e redistribuir o material em qualquer suporte ou formato para qualquer fim, mesmo que comercial.
Adaptar — remixar, transformar e criar a partir do material para qualquer fim, mesmo que comercial.
O licenciante não pode revogar estes direitos desde que você respeite os termos da licença.
De acordo com os termos seguintes:
Atribuição — Você deve dar o crédito apropriado, prover um link para a licença e indicar se mudanças foram feitas. Você deve fazê-lo em qualquer circunstância razoável, mas de nenhuma maneira que sugira que o licenciante apoia você ou o seu uso.
Sem restrições adicionais — Você não pode aplicar termos jurídicos ou medidas de caráter tecnológico que restrinjam legalmente outros de fazerem algo que a licença permita.
